ZASTOSOWANIE CYTOSTATYKÓW NA PRZESTRZENI LAT

Od kilkunastu lat cytostatyki znalazły również zastosowanie w chorobach autoagresyj-nych oraz w postępowaniu zmierzającym do eliminacji reakcji odrzucenia aliogenicznych przeszczepów narządowych. Wyraźny wzrost zachorowalności na „wtórne” nowotwory, np. u chorych na ziarnicę złośliwą lub raka jajnika, można z całą pewnością zaliczyć do niepożądanych następstw leczenia cytostatykami. Istnieje też pokaźna liczba danych dokumentujących znaczny wzrost zachorowalności na nowotwory w następstwie leczenia cytostatykami immunosupresyjnymi [20, 34, 35, 64].

Czas obserwacji chorych leczonych cytostatykami nie przekracza w większości opracowań kilku lat. Może to tłumaczyć dużą częstość występowania białaczek przy relatywnie mniejszym wzroście zachorowalności na inne nowotwory narządów wewnętrznych, które ujawniają się z reguły po dłuższym czasie ekspozycji na kancerogeny. Jest więc prawdopodobne, że dopiero w miarę upływu czasu ujawni się druga komponenta następstw kancerogennego działania tych związków u chorych, którzy uzyskają szansę przeżycia kilkunastu lat od chwili podjęcia leczenia.

Względnie największy i bardzo wczesny wzrost zachorowalności na nowotwory (50- 100-krotny w porównaniu z dobraną wiekiem grupą kontrolną w populacji generalnej) obserwuje się podczas podawania leków immunosupresyjnych u chorych po przeszczepieniu narządów [55], Najczęściej rozpoznawanymi nowotworami u tych chorych są chloniaki oraz raki skóry w miarę upływu czasu wzrasta jednak również zachorowalność na nowotwory zlokalizowane w innych miejscach. Umiejscowienia oraz przebieg kliniczny tych nowotworów są często nietypowe znaczny wzrost zachorowalności występuje już w okresie pierwszych kilku do kilkunastu miesięcy od rozpoczęcia podawania leków immunosupresyjnych.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>