Więź międzyosobnicza

Więzią między osobniczą nazywamy system osobistych powiązań między poszczególnymi osobnikami, oparty na indywidualnym wzajemnym rozpoznaniu, przejawiający się stalą tendencją do przebywania w towarzystwie tych wybranych osobników i czynnym ich poszukiwaniu w przypadku zaginięcia. Warunkami niezbędnymi do wytworzenia się więzi międzyosobniczej (Scott, 1972) są:

– 1) zdolność bardzo szybkiego rozróżniania poszczególnych osobników

– 2) istnienie czynnika genetycznego umożliwiającego zróżnicowanie poszczególnych osobników (im silniejszy polimorfizm, tym lepsze wyniki)

– 3) zdolność uczenia się i zapamiętywania różnic pomiędzy poszczególnymi osobnikami.

W procesie tworzenia się więzi można zwykle wykazać istnienie jakiegoś popędu pierwotnego, na podstawie którego ona powstaje. Może to być popęd macierzyński (więź między matką a dzieckiem), popęd seksualny (więź między samcem a samicą), popęd wiążący (więź między poszczególnymi członkami stada). W pewnych przypadkach podłożem tworzenia się więzi może być inaczej ukierunkowana agresja. Ta zależność powstawania więzi od istnienia popędu pierwotnego wskazuje na to, że jest to popęd wtórny.

Istnieniu więzi międzyosobniczej zawsze towarzyszy obniżenie agresji wewnątrzgatunkowej, co stało się jedną z przyczyn wysunięcia teorii, w myśl której istnienie agresji jest warunkiem sine qua non powstawania więzi (Lorenz, 1972). Występowanie więzi obserwuje się jedynie u silnie agresywnych zwierząt, na przykład u ryb kościstych (zwłaszcza pielęgnicowatych), niektórych ptaków i ssaków.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>