Ułożenie główki

Silnie przygięta główka, pod wpływem skurczów macicy i bólów partych jest spychana coraz niżej, napinając krocze. Pod wpływem naporu główki, kość ogonowa zostaje odepchnięta ku tyłowi i wówczas wypukła się tylna część krocza, zawarta między kością ogonową a otworem odbytnicy, który rozwiera się wskutek rozciągnięcia zwieracza. W miarę dalszego postępu porodu, potylica wysuwa się coraz bardziej spod spojenia łonowego i wypukła przednią część krocza. W tej chwili, kiedy potylica wytoczyła się spod łuku łonowego, czoło mija szczyt kości ogonowej, dzięki czemu główka uzyskuje dużą ruchomość (ryc. 90a). Rozpoczyna się trzeci zwrot mechanizmu porodowego, tzw, odgięcie (deilexio). Na zasadzie rozkładu sił opisanych w mechanizmie porodowym, główka odgina się w ten sposób, że bródka stopniowo coraz bardziej oddala się od klatki piersiowej, potylica unosi się ku górze przed spojenie łonowe i rozwiera szparę sromową z każdym bólem coraz bardziej (ryc. 90b). Odgięcie nie dokonuje się od razu, lecz stopniowo w czasie każdego bólu, a w okresie przerwy główka znów się przygina. Dopiero po urodzeniu się guzów ciemieniowych, gdy główka dokonała trzeci zwrot, przestaje się przyginać i cofać, a szpara sromowa jest najsilniej rozciągnięta. W następnym bólu, wobec jeszcze nasilającego się odgięcia, wytacza się po kroczu przednia część główki i czoło. Po urodzeniu się guzów czołowych, krocze, kurcząc się samo, nagle zsuwa się po twarzy dziecka. Z tą chwilą główka jest urodzona na zewnątrz, zwrócona twarzą ku odbytowi matki.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>