Rozwój emocjonalny dziecka

Potrzeba kontaktu emocjonalnego ulega ewolucji w różnych fazach rozwoju człowieka (w pierwszych kilku latach życia zaspokaja ją jedna osoba – matka lub stała piastunka). Przejawia się ona w postaci pragnienia uznania, aprobaty, nawiązania kontaktu słownego itp. Do wykształcenia się zdolności do budowania więzi potrzebny jest stały obiekt uczuć oraz trening w zakresie kontaktów uczuciowych. Rozerwanie tej więzi (np. wskutek utraty matki) lub brak stałego obiektu (np. u dzieci przebywających w domu dziecka) powoduje zaburzenia w nawiązywaniu kontaktów uczuciowych oraz trudności w stworzeniu głębokiej więzi uczuciowej w dalszych fazach rozwojowych oraz w okresie dojrzałym.

W kolejnej fazie rozwoju emocjonalnego dziecko nawiązuje kontakty z wieloma rówieśnikami, przy czym na pierwszy plan wysuwa się potrzeba wyróżnienia się, zaimponowania oraz znalezienia w ich oczach uznania. Potem – jeszcze przed dojrzewaniem – pojawia się potrzeba przyjaźni z jednym rówieśnikiem. Przyjaźń ta może przejawiać się bardzo wylewnie, poprzez uściski, pocałunki, może być pełna poświęceń i rozczarowań. Jednak nie towarzyszy jej zwykle potrzeba uzyskania zaspokojenia seksualnego. Jeśli jednak potrzeba seksualna ulegnie wcześniejszemu rozbudzeniu, lub też powyższy stan rozwoju emocjonalnego przeciągnie się na fazę dojrzewania, wówczas potrzeba seksualna (w postaci dążności do zaspokojenia seksualnego) „nakłada” się na aktualny stan potrzeby kontaktu emocjonalnego, co może doprowadzić do kontaktów homoseks ualnych.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>