Przebieg zwyrodnienia krążka międzykręgowego

W przebiegu zwyrodnienia krążka międzykręgowego, szczególnie jeśli istnieją duże brzeżne wyrośla kostne, do ześlizgu dochodzi rzadko.

Postępowanie pooperacyjne. Chory wstaje z łóżka już następnego dnia po operacji i od tego dnia stopniowo zwiększa zakres aktywności. Jednocześnie każdego dnia chorego instruuje się co do postawy ciała, ćwiczeń kołysania miednicy itp. Po zaopatrzeniu w elastyczny gorset do noszenia w czasie dnia chory opuszcza szpital między 10 a 14 dniem po operacji. W ciągu pierwszego miesiąca pobytu w domu chory stopniowo zwiększa zakres i intensywność ćwiczeń (jeśli pod koniec dnia odczuwa ból, dawka ćwiczeń następnego dnia zostaje zmniejszona).

Celem leczenia jest stopniowe zwiększanie zakresu i rozległości ćwiczeń bez bólu. Chorego kontroluje się po upływie 1 i 3 miesięcy. Zazwyczaj chory powraca do pracy przed upływem 3 miesięcy – po uprzedniej ocenie, czy może podjąć wykonywanie swego dawnego zawodu, czy też wymaga skierowania do lżejszej pracy. W dalszej obserwacji chorego kontroluje się raz do roku w celu uzyskania oceny jego stanu zdrowia i wyników operacji.

Jest rzeczą oczywistą, że powodzenie leczenia operacyjnego zależy od starannej korelacji obrazu klinicznego z miejscową anatomią i patologią. Chirurg podejmujący się leczenia stenozy musi być nie tylko zręczny i doświadczony, ale musi też umieć dopasować postępowanie do wymogów określonej sytuacji. Niezmiernie ważne znaczenie w leczeniu stenozy ma zdjęcie kości pokrywającej boczny zachyłek kanału kręgowego. Operowanie przez tzw. dziurkę od klucza jest niedopuszczalne!

Jakkolwiek prawdą jest, że bóle krzyża spowodowane tyłoprzemieszczeniem masy krążka międzykręgowego można leczyć zarówno drogą fenestracji, jak i wstrzykiwaniem enzymów proteolitycznych, to jednak rozwiązanie problemu w większości przypadków długotrwałych (wieloletnich) dolegliwości (spondyloza) i stenozy kanału kręgowego może przynieść rozległa laminektomia (White i Wiltse).

Dlatego też w stenozie, kręgozmyku, zaawansowanej spondylozie oraz w pewnych postaciach skoliozy zaleca się częściowe (lub nawet całkowite) wycięcie stawów międzywyrostkowych oraz okolicy między stawowej. Rozległą laminekto- mię zalecają też niektórzy nawet przy prostych tyłoprzemieszczeniach masy krążka międzykręgowego, leczonych od dziesięcioleci sposobem fenestracji czy laminek- tomii (Hanraetz, Paine).

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>