POLICZYMONOGAMICZNA „NATURA” POPĘDU SEKSUALNEGO

Spory na temat tego, czy popęd seksualny mężczyzny jest poligamiczny czy monogamiczny (a u kobiety poliandryczny czy monoandryczny), są prawie odwieczne. Wielu autorów, pisarzy i publicystów, naukowców i filozofów, wypowiadało na ten temat różne zdania i wymieniało poglądy, które najczęściej były sprzeczne i przeciwstawne. Argumenty na poparcie swojego stanowiska czerpali najczęściej z rozważań o charakterze pseudonaukowym bądź też z obserwacji życiowych podbarwionych doznaniami własnymi. Tak więc moraliści próbujący podporządkować życie seksualne ideałowi wierności seksualnej w małżeństwie starali się udowadniać, że popęd seksualny mężczyzny jest monogamiczny, a utrzymywanie stosunków płciowych kolejno z kilkoma partnerkami jest „zwyrodnieniem” seksualnym i musi być potępione. Bardziej wnikliwi obserwatorzy życia stali na stanowisku, że popęd seksualny mężczyzny jest z „natury” swojej poligamiczny, a jedynie nakazy i zakazy moralne oddziałują w tym kierunku, aby go ograniczyć do monogamii. Spory te przybierały na przestrzeni lt różne formy i toczą się do dzisiejszego dnia. Spekulacje na temat popędu seksualnego posunęły się nawet do tego, aby używać porównań biologicznych. Tak więc w tym, że jądra mężczyzny wydzielają wielkie ilości plemników, zwolennicy męskiego popędu poligamicznego widzieli argument przemawiający na swoją korzyść. W tym zaś, że jajniki kobiet wydzielają pojedyncze jajeczka, upatrywano monoandryczność popędu seksualnego kobiety. Przyczyną tych spekulacji jest m.in. próba usprawiedliwienia większej aktywności popędu seksualnego mężczyzn – i urabianie tolerancji opinii publicznej w odniesieniu do pozamałżeńskiej aktywności seksualnej mężczyzn.

Spory na temat „poli” czy „mono” są jednak nieporozumieniem i wynikiem statycznego ujmowania popędu seksualnego. Popęd płciowy człowieka, w jego ujęciu dynamicznym, czyli w rozwoju osobniczym, ma bowiem naprzemiennie cechy poli- lub monogamiczne (poli- lub mono- andryczne). Zależy to od pozaseksualnych tendencji do odmiany i nowych wrażeń, rodzaju przeżywanych uczuć i stopnia ich integracji z popędem seksualnym, od aktualnej sytuacji życiowej, siły popędu seksualnego, stopnia rozwoju rozumowo-uczuciowych hamulców psychicznych oraz od możliwości regularnego zaspokajania popędu seksualnego.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>