Rozwój emocjonalny dziecka

Potrzeba kontaktu emocjonalnego ulega ewolucji w różnych fazach rozwoju człowieka (w pierwszych kilku latach życia zaspokaja ją jedna osoba – matka lub stała piastunka). Przejawia się ona w postaci pragnienia uznania, aprobaty, nawiązania kontaktu słownego itp. Do wykształcenia się zdolności do budowania więzi potrzebny jest stały obiekt uczuć oraz trening w zakresie kontaktów uczuciowych. Rozerwanie tej więzi (np. wskutek utraty matki) lub brak stałego obiektu (np. u dzieci przebywających w domu dziecka) powoduje zaburzenia w nawiązywaniu kontaktów uczuciowych oraz trudności w stworzeniu głębokiej więzi uczuciowej w dalszych fazach rozwojowych oraz w okresie dojrzałym.

Dalej

Levine i Clark

Masters i Johnson (1966) są pierwszymi badaczami, którzy podjęli szeroko zakrojone badania nad fizjologią orgazmu kobiety. Uwzględniając zarówno psychologiczne, jak i socjologiczne aspekty reaktywności seksualnej kobiety, skoncentrowali oni uwagę na aspekcie fizjologicznym, tj. na badaniu charakterystycznych reakcji fizycznych w czasie orgazmu. Doszli oni do wniosku, że zarówno ilościowe, jak i jakościowe współzależności między powyższymi aspektami są całkowicie odmienne u każdej przeżywającej orgazm kobiety. Jedynie charakter reakcji fizjologicznych i czasami indywidualny sposób wyrażania ich bywa stałym czynnikiem w orgazmie kobiety.

Dalej

Koncentracja testosteronu

Mimo stwierdzenia pierwszoplanowej roli lutropiny w regulowaniu sekrecji testosteronu w jądrach, nie udało się jednoznacznie potwierdzić całkowitej zależności między poziomem krążącego we krwi testosteronu a poziomem rytmicznego wydzielania LH. Wydaje się, że nie wszystkie rytmiczne wyrzuty LH podnoszą poziom testosteronu. Wielkość sekrecji testosteronu waha się w granicach od 3 do 10 mg w ciągu doby. Podobnie duże wahania wykazuje poziom plazmatycznego testosteronu u zdrowych mężczyzn, u których w wieku dojrzałym waha się on między 3 a 10 ng/ml. Poziom testosteronu jest funkcją wieku. Zależność tę ilustruje rycina 8.

Dalej

SROM KOBIECY

Proces zapalny może obejmować albo cały srom (zapalenie rozlane), albo obejmować tylko pewne jego części (zapalenie miejscowe).

– a)Zapalenie rozlane sromu występuje najczęściej na tle zakażenia rzeżączko- wego. W następstwie obrzęku i przekrwienia błony śluzowej u wejścia do pochwy, skóry warg mniejszych i łechtaczki, a nierzadko i gruczołów uchodzących do przedsionka, chora doznaje uczucia palenia i bólu w sromie, co w związku z ro- piastą wydzieliną, rozkładaniem się jej i nieprzyjemną wonią daje obraz bardzo przykrego schorzenia, zwłaszcza jeśli procesem zapalnym zostaną objęte cewka moczowa i gruczoły pachwinowe. Rozlane zapalenie sromu wywołane być może także przez czynniki natury chemicznej i mechanicznej, które uszkadzają nabłonek i umożliwiają wtargnięcie drobnoustrojów ropnych. Tym się tłumaczy powstawanie zapaleń sromu u kobiet z rakiem pochwy i macicy, z przetokami moczowymi i kałowymi, u osób zgwałconych, niechlujnych i narażonych przez brutalne spółkowanie na obrażenia i skaleczenia sromu. Podrażnienie zapalne skóry i błony śluzowej sromu, wywołujące przykre swędzenie jako objaw procesu zapalnego, toczącego się w tej okolicy, zdarza się często w cukrzycy i jest jedną z jej charakterystycznych cech klinicznych.-

Dalej

Macica część 2

Ściana macicy posiada grubość około 2 cm i składa się z 3 warstw: otrzewnej pokrywającej macicę, zwanej omaciczem, grubej warstwy mięśniowej oraz błony śluzowej (endometrium) wyściełającej od wewnątrz jamę macicy. Błona ta pokryta jest nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, częściowo poprzetykanym grupami komórek posiadających rzęski. Nabłonek ten tworzy w trzonie macicy gruczoły cewkowe proste, które nie produkują prawie żadnej wydzieliny. Gruczoły w kanale szyjki wytwarzają wydzielinę, która tworzy czop galaretowato-śluzowy (Kri- stellera) zamykający kanał szyjki. Chroni on jamę macicy przed przedostawaniem się do niej zarazków chorobotwórczych. Błona śluzowa macicy u dojrzałej, nie będącej w ciąży kobiety podlega okresowym zmianom, polegającym na złuszczaniu się i odnowie, które uzależnione są od cyklu jajnikowego. Zmiany te nazywane są cyklem macicznym (lub cyklem miesiączkowym). W błonie śluzowej macicy może nastąpić również zagnieżdżenie się zapłodnionego jaja (poczęcie), co zapoczątkowuje rozwój ciąży. W tym okresie warstwa mięśniowa macicy ulega znacznemu przerostowi i wydłużeniu, wskutek czego masa całej macicy powiększa się około 20-krotnie. Pewne powiększenie się masy macicy obserwuje się również w czasie podniecenia seksualnego, zwłaszcza dość długo się utrzymującego, co spowodowane jest znacznym jej przekrwieniem. Może to doprowadzać do odczuwania bólu w podbrzuszu.

Dalej

Kliniczne wyznaczniki normy seksualnej

Poniżej przedstawiono sześć istotnych wyznaczników, które mogą pomóc klinicyście w odróżnieniu normy od patologii seksualnej. Są nimi:

Dalej

Endometriosis macicy

Endometriosis macicy znamionuje się równomiernym powiększeniem całego narządu, który jednak nigdy prawie nie jest większy od pięści. Wobec zmian, jakie wytworzyły się w ścianie macicy, kurczliwość jej zostaje w wysokim stopniu upośledzona, wskutek czego krwawienia miesięczne trwają dłużej. Pewne spostrzeżenia przemawiają za tym, że bóle podczas miesiączki są szczególnie silne, jeśli schorzenie zajęło okolice ujścia macicznego trąbek.

Ze względu na samo podłoże anatomiczne sródmaciczenia i wrastanie śluzówki w głąb narządu wyłyżeczkowanie macicy nie daje z reguły żadnej poprawy w przebiegu obfitych krwawień miesięcznych (menorrhagiae). Tylko oględziny wydobytej podczas zabiegu operacyjnego macicy umożliwiają rozpoznanie,

Gruczolistość śródmaciczna w obrębie jajnika powoduje okresowe krwawienia do wolnej jamy brzusznej, co stać się może powodem podrażnienia otrzewnej.

Dalej

Ośrodki seksualne w podwzgórzu część 3

Stwierdzono też, że po uszkodzeniu tylnego odgraniczenia skrzyżowania nerwów wzrokowych, a więc środkowej części podwzgórza, u samic świnek morskich dochodzi do zaniku aktywności seksualnej typu żeńskiego, którego nie można przywrócić przez podanie hormonów płciowych. Po uszkodzeniu jądra brzuszno-środkowego leżącego w środkowej części podwzgórza stwierdzono zanik aktywności seksualnej u samic szczurów bez zaburzeń cyklu jajnikowego. Aktywności tej nie udaje się reaktywować przez podanie dużych dawek estrogenów i progesteronu. Dórner i współpracownicy (1969) stwierdzili, że po uszkodzeniu środkowej części podwzgórza dochodziło do wyraźnego osłabienia aktywności seksualnej typu żeńskiego u samic szczurów, natomiast wzrastała aktywność typu męskiego samice te zachowywały się homoseksualnie. Natomiast po uszkodzeniach okolicy przedwzrokowej i przedniej części podwzgórza dochodziło do zahamowania męskiego typu aktywności samic, bez wpływu na ich aktywność typu żeńskiego. Wskazuje to, że – przynajmniej u szczurów – struktury nerwowe w obszarze środkowego podwzgórza odpowiedzialne są za koordynację aktywności seksualnej typu żeńskiego, natomiast ośrodki w obszarze przedwzrokowym i w części przedniej podwzgórza odpowiedzialne są za integrację aktywności seksualnej typu męskiego. Obydwa te typy ośrodków seksualnych zdają się mieć wzajemny wpływ antagonistyczny, przy czym u samic szczurów dominuje zwykle ośrodek typu żeńskiego. Jednakże u samic innych gatunków nawet w warunkach naturalnych, obserwuje się zachowania seksualne typu męskiego (wspinanie się). Dochodzi przy tym – za wyjątkiem Naczelnych – do pseudomęskiej aktywności samic znamiennie częściej niż do pseudożeńskiego zachowania się samców. W końcu obie płci wykazują w odniesieniu do częstości i siły występowania homoseksu alnych i heteroseksualnych reakcji wyraźną indywidualną zmienność, której nie można wytłumaczyć jedynie poprzez różny poziom hormonów płciowych w okresie dojrzałości płciowej.

Dalej

POLICZYMONOGAMICZNA „NATURA” POPĘDU SEKSUALNEGO

Spory na temat tego, czy popęd seksualny mężczyzny jest poligamiczny czy monogamiczny (a u kobiety poliandryczny czy monoandryczny), są prawie odwieczne. Wielu autorów, pisarzy i publicystów, naukowców i filozofów, wypowiadało na ten temat różne zdania i wymieniało poglądy, które najczęściej były sprzeczne i przeciwstawne. Argumenty na poparcie swojego stanowiska czerpali najczęściej z rozważań o charakterze pseudonaukowym bądź też z obserwacji życiowych podbarwionych doznaniami własnymi. Tak więc moraliści próbujący podporządkować życie seksualne ideałowi wierności seksualnej w małżeństwie starali się udowadniać, że popęd seksualny mężczyzny jest monogamiczny, a utrzymywanie stosunków płciowych kolejno z kilkoma partnerkami jest „zwyrodnieniem” seksualnym i musi być potępione. Bardziej wnikliwi obserwatorzy życia stali na stanowisku, że popęd seksualny mężczyzny jest z „natury” swojej poligamiczny, a jedynie nakazy i zakazy moralne oddziałują w tym kierunku, aby go ograniczyć do monogamii. Spory te przybierały na przestrzeni lt różne formy i toczą się do dzisiejszego dnia. Spekulacje na temat popędu seksualnego posunęły się nawet do tego, aby używać porównań biologicznych. Tak więc w tym, że jądra mężczyzny wydzielają wielkie ilości plemników, zwolennicy męskiego popędu poligamicznego widzieli argument przemawiający na swoją korzyść. W tym zaś, że jajniki kobiet wydzielają pojedyncze jajeczka, upatrywano monoandryczność popędu seksualnego kobiety. Przyczyną tych spekulacji jest m.in. próba usprawiedliwienia większej aktywności popędu seksualnego mężczyzn – i urabianie tolerancji opinii publicznej w odniesieniu do pozamałżeńskiej aktywności seksualnej mężczyzn.

Dalej

Seksuologia społeczna

Następstwem nowego kierunku rozwoju seksuologii oraz związanych z tym kontrowersji jest problem (który zaliczyłbym do problemów moralnych) samookreślenia się seksuologa praktyka, a zatem sprecyzowania, na czym powinna polegać jego rola jako lekarza. Zaliczenie się lekarza do zwolenników nowego kierunku rozwoju seksuologii

Dalej

Nazewnictwo mięśniaków podśluzowych

Jeśli mięśnjówka ta wzrasta równomiernie razem z guzem, mięśniak pozostanie śród- ściennym, mimo że osiągnie nawet duże rozmiary. W przeciwnym jednak razie przekształcić się musi z czasem w guz podśluzowy lub podsurowiczy, tym bardziej że w tym wypadku ściana mięsna narządu będzie usiłowała przez skurcze usunąć guz jako ciało obce.

– d)Nazwą mięśniaków pozao- trzewnowych (myomata retroperito- nealia) określamy mięśniaki wyrastające z tych części macicy, które nie są pokryte przez otrzewną, a więc z ścian bocznych i z ściany przedniej tego narządu (poniżej za- lamka otrzewnowego). Jeśli rozwijają się między blaszkami więzadla szerokiego, można je nazywać również mięśniakami śródwięzadlowymi (myomata interligamentosa).

Guzy pozaotrzewnowe mogą – jeśli urosną do większych rozmiarów – stać się przyczyną zmian anatomicznych w obrębie miednicy małej.

Dalej

Diagnostyka termograficzna

Moc emisji (ilość energii emi-towanej w jednostce czasu) radiancja (ilość energii emitowanej przez jednostkę powierzchni w kącie 1 steradiana w jednostce czasu) itp.

Współczesne rozwiązania techniczne umożliwiają wybór spośród wielu systemów rejestracji i przetwarzania obrazów termalnych. Za pomocą wspólnego interfejsu

Dalej