Niedoświadczeni radiolodzy

Niedoświadczeni radiolodzy, opisujący zdjęcia radiologiczne kręgosłupa, wymieniają szczegółowo wszelkie zauważone odchylenia zapominając, że u zdecydowanej większości badanych zmiany te są stosowne do wieku. Z kolei lekarze otrzymujący wyniki badań przyjmują bezkrytycznie opisy nie zadając sobie trudu korelacji zmian radiologicznych z objawami klinicznymi. Naturalnie, u podłoża popełnianych błędów leży karygodne lekceważenie wywiadu chorobowego oraz badania ortopedycznego z elementami neurologii. Prowadzona dokumentacja choroby (karty ambulatoryjne) jest chaotyczna, pełna podstawowych braków oraz najczęściej pozbawiona większego sensu.

Konsultujący lekarze (ortopedzi, neurolodzy reumatolodzy, radiolodzy) nie otrzymują całości dokumentacji chorobowej pacjenta, lecz jedynie skierowanie nie zawierające często niczego poza jego imieniem i nazwiskiem. W ten to sposób potencjalny pacjent wędruje od specjalisty do specjalisty, przy czym żaden z nich nie wie, co ustalił jego poprzednik oraz jakie wyniki przyniosły badania dodatkowe.

Co się tyczy zgłaszanego przez chorych bólu, to stosowana w naszym kraju skala od 0 do 4 nie ma większego sensu, gdyż nie określa wrażliwości badanych pacjentów na ból i ogranicza się do przyjęcia oświadczenia chorego, że ból jest silny (wartość

– 4 wg skali). Co więcej badanie to w warunkach ambulatoryjnych z reguły nie daje w miarę obiektywnej oceny bólu (pośredniej) na podstawie obserwacji pacjenta w różnych porach dnia podczas wykonywania codziennych czynności oraz czynności zbliżonych do wykonywanej pracy zawodowej (wyuczonej przez chorego).

Badanie neurologiczne z reguły ogranicza się do nieporadnego sprawdzenia objawu Lasegue’a, np. bez odwracania uwagi pacjenta czy też korzystania z innych objawów korzeniowych (Fajersztajna-Krzemińskiego, Dejerine, Naphzigera itp.). Badający lekarze wyjątkowo rzadko sięgają do prób trikowych oraz testów wykrywających symulację, np. próba Burnsa, objaw Hoovera itp.

Badanie ortopedyczne na ogół wykonywane jest w nieodpowiednich warunkach i bardzo pobieżnie, np. chorego bada się tylko w pozycji zasadniczej leżącej – bez obserwacji postawy i chodu chorego całkowicie rozebranego oraz bez pomiarów krzywizn i ruchomości odcinkowej kręgosłupa i stawów kończyn dolnych. Badanie czucia skórnego, siły i objętości mięśni w zakresie kończyn dolnych, jak też odruchów jest również bardzo rzadko wykonywane.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>