Koncentracja testosteronu

Mimo stwierdzenia pierwszoplanowej roli lutropiny w regulowaniu sekrecji testosteronu w jądrach, nie udało się jednoznacznie potwierdzić całkowitej zależności między poziomem krążącego we krwi testosteronu a poziomem rytmicznego wydzielania LH. Wydaje się, że nie wszystkie rytmiczne wyrzuty LH podnoszą poziom testosteronu. Wielkość sekrecji testosteronu waha się w granicach od 3 do 10 mg w ciągu doby. Podobnie duże wahania wykazuje poziom plazmatycznego testosteronu u zdrowych mężczyzn, u których w wieku dojrzałym waha się on między 3 a 10 ng/ml. Poziom testosteronu jest funkcją wieku. Zależność tę ilustruje rycina 8.

W dobowym wahaniu poziomu testosteronu najwyższy jego poziom występuje rano – przed obudzeniem. Krążący testosteron pochodzi częściowo także z konwersji prehormonów w obwodzie. Te prekursory testosteronu produkowanego obwodowo są przeważnie pochodzenia nadner- czowego (tabela 2).

Przerwa w wydzielaniu testosteronu, świadcząca o szybkości metabolizmu, jest krótka i wynosi 11 minut. Jądra wydzielają także małą ilość dwuhydrotestosteronu, androgenu wewnątrzkomórkowego (Horton, 1978). Z całej produkcji dwuhydrotestosteronu, wynoszącego u mężczyzn 300 – – 400 pg w ciągu doby, ponad 75% wytwarzane jest w obwodzie, a z tego tylko ułamek w komórkach docelowych dla dwuhydrotestosteronu. Udział tej frakcji wzrasta w miarę starzenia się osobnika. Również 5CŁ- -androstan-3a, 17(3-diol, inny potencjalnie czynny androgen, pochodzi przeważnie z obwodowego metabolizmu testosteronu. Jego produkcja wynosi 200 pg na dobę. Z pozostałych sterydów duże znaczenie ma estradiol, u mężczyzn produkowany w ilości około 40 – 60 pg na dobę. Około jedna czwarta tej ilości pochodzi z jąder, przeważnie z komórek Leydi- ga, ale częściowo także z komórek Sertolego, które odznaczają się niepełną zdolnością produkowania sterydów. Nie mogą one dokonać przemiany cholesterolu na pregnenolon. Z bliższych C19-sterydów są jednak w stanie syntetyzować testosteron, a ten następnie – zwłaszcza pod wpływem stymulacji FSH – aromatyzować na estrogeny.

Ważne jest, że koncentracja testosteronu jest w funkcjonującym zdrowym jądrze 10 – 100-krotnie wyższa niż we krwi układu obwodowego. Z tego też powodu przy podawaniu testosteronu w przypadkach hipo- gonadyzmu można wprawdzie osiągnąć normalizację poziomu androge- nów w krwi obwodowej, ale nie w gonadach, co oznacza, że nie można w ten sposób zapewnić dostatecznego poziomu hormonów dla spermatogenezy.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>