Klasyczny stosunek do nomry seksualnej

W Annie Kareninie L. Tołstoja mamy nader klasyczny stosunek do normy seksualnej, która jest traktowana nie w ramach etyki godnościowej, gdzie niewłaściwe zachowanie godzi w działającego, ale przypominanie powinności „nie można uchybiać zasadom”, nie sobie. Stąd ekspresja seksualna i erotyczna przy autonomizacji osobowości, ale bez społecznej akceptacji, przyczyniając się do rozwoju osobowości, kończy się katastrofą osoby. i nadnaturalne, a więc kulturowe i nadprzyrodzone, wyłoniła nową płaszczyznę relacji do wartości seksu – płaszczyznę osobową. Jak w każdej ideologii o aspiracjach totalnego interpretowania rzeczywistości przyrodniczej, społecznej i osobowej, tak i w chrystanizmie rysowały się wyraźne kierunki, akcentujące któryś z aspektów ludzkiego seksualizmu i jego obudowy instytucjonalnej (małżeństwa, rodziny, celibatu)8. W specyficznym typie indywidualizmu, jakim niewątpliwie było dążenie do świętości mnicha czy pustelnika, sprawy seksu skojarzone z grzechem, wyrażane w symbolice historyczno-kulturowej, zajmowały wiele miejsca i stanowiły podłoże powstania innych rodzajów indywidualizacji (i ekste- rioryzacji): miłości, samowiedzy itp.

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>