Category Główna Kategoria

Przyswajanie i przemiana składników odżywczych

Przyswajanie i przemiana składników odżywczych i mineralnych. Noworodek przyswaja białko dobrze, wydziela małe ilości azotu w moczu, tak że ma dodatni bilans azotowy pod koniec pierwszego tyg. życia. U noworodka prawidłowy poziom białka w surowicy lub osoczu wynosi około 6 g’%, u wcześniaków około 4,5 g%. Niedobór ten dotyczy głównie globulin. Węglowodany proste są głównym źródłem pożywienia noworodka, który trawi je bardzo dobrze. Natomiast trawienie skrobi jest upośledzone. Węglowodany proste dochodzą do krwi w postaci dekstrozy. Poziom cukru we krwi noworodka może spaść do 4-0 mg%, nie dając żadnych klinicznych objawów hipoglikemii. Wchłanianie tłuszczu u noworodka jest słabe. Wysoka zawartość białka, a niska tłuszczu w siarze jest zgodna ze zdolnością przyswajania pożywienia przez noworodka. Szczególnie słabe jest wchłanianie tłuszczu u wcześniaków. W związku z tym tracą one dużo tłuszczu w stolcach, i to więcej tłuszczu z mleka krowiego, mniej z mleka kobiecego. W zależności od rodzaju pożywienia matki noworodek rodzi się z większymi lub mniejszymi zapasami soli mineralnych i witamin. Tylko duże niedobory w diecie matki dają wyraźne objawy niedoboru u noworodka i objawy te występują raczej w okresie późniejszym niż noworodkowym. W życiu płodowym połowa całego zapasu wapnia gromadzi się w ostatnich tygodniach ciąży. Fosfor gromadzi się u płodu podobnie jak wapń. Poziom fosforu w surowicy krwi noworodka równa się 5,55 mgn/o, wapnia 11 mg%. Podczas gdy poziom wapnia po urodzeniu spada, rośnie poziom fosforu, co może doprowadzić do tężyczki noworodka. Przyczyną tego stanu jest fizjologiczna niedomoga gruczołów przytarczycznych. Ilość żelaza w organizmie płodu zależy od diety matki. W wątrobie wcześniaka znajduje się mniej żelaza niż u noworodka donoszonego.

Dalej

Etiologia CHOROBy REUMATYCZNej

Etiologia. Nie osiągnięto dotąd jednolitego poglądu na etiologię tego schorzenia. W związku z tym szereg teorii tłumaczy przyczynę i sposób powstawania choroby.

Dalej

Choroba Stilla

– 6. Choroba Stilla i choroba Schönlein-Henocha, zaliczane przez niektórych do chorób kolagenowych, opisane są w rozdziale „Schorzenia reumatyczne1′.

Dalej

GORĄCZKA GRUCZOŁOWA (MONONUKLEOZA ZAKAŹNA)

Gorączka gruczołowa (mononucleosis infectiosa) wywołana jest przez wirus o szczególnym powinowactwie do komórek siateczki (wirus retikulotropowy). W obrazie klinicznym, który bywa dość różnorodny, dominują objawy: powiększenie węzłów chłonnych, zwłaszcza szyjnych, powiększenie śledziony, zmiany we krwi, polegające na znacznej leuko- cytozie z przewagą krwinek jednojądrzastych, oraz często objawy uszkodzenia narządów wewnętrznych, głównie wątroby. Okres wylęgania wynosi 1—3 tygodni.

Dalej

Atebryna (Mepacrine, Ouinacrine)

Objawy: wysypka podobna do szkarlatynowej, uszkodzenie wielo- nerwowe z objawami ataksji, psychozy toksyczne.

Leczenie: płukanie żołądka z węglem, środki krążeniowe, podawanie suprareciny.

Dalej

POSOCZNICA

Zakażenie określane tą nazwą występuje prawie z reguły w następstwie ran i obrażeń w obrębie przewodu płciowego. W wyjątkowych przypadkach ma ono cechy powikłania już uprzednio istniejących w ustroju spraw bakteryjnych (np. zapalenia migdałków, zapalenia ucha środkowego itp.j.

Dalej

Zasady są generalizacją skuteczności społecznej

Wydaje się, iż podwójna orientacja (zasady i skuteczności) jest ważna także i dlatego, że nie wystarcza powoływanie się tylko na zasady, gdyż mają one charakter historyczny, zasięgi zróżnicowane, różne lekcje jednostkowe i kolektywne. ‘

Dalej