ESTRIOL

Estriol wyizolowano z moczu ciężarnych kobiet (Marrian w 1930 r.) i z łożyska ludzkiego (Browne w 1930 r.). Początkowo uważano, że jest to hormon swoisty dla człowieka. Obecnie wiadomo, że był to pogląd błędny, jednakże u niektórych zwierząt (np. u bydła rogatego) hormon ten nie występuje. Wykazano, że estriol ma mniejszą aktywność biologiczną niż estron i 17[)-estradioL Cząsteczka estriolu zawiera w pozycji 16« grupę hydroksylową, która ma funkcję transglikolową z sąsiednią grupą hydroksylową w pozycji C-17. Ta dodatkowa grupa OH powoduje, że estriol ma wielką zdolność do rozpuszczania się w wodzie.

Estriol jest głównym metabolitem u kobiety w ciąży i pod koniec jej trwania jego zawartość wynosi więcej niż 90u/u wszystkich estrogenów stwierdzanych w moczu.

Chemicznie hormony steroidowe stanowią pierścień cyklopentanoper- hydrofenantrenowy, acyklicznego węglowodoru, który nazwano stera- nem. Steran stanowi główny szkielet dla wszystkich hormonów steroido- wych, Poszczególne atomy węgla ponumerowano, a pierścienie oznaczono literami (ryc. 22). Związek z większą liczbą atomów C nazywa się C-18-estranem, C-19-androstanem, C-21-pregnanem (ryc. 23).

Dodaj komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>